Over mij

(naar aanleiding van de expositie in het Museum Ton Schulten)

Na jaren mijn doeken met acrylverf te hebben beschilderd, kwam de fotograaf of liever de fotograferende kunstenaar steeds meer in mij naar boven. Gewapend met een digitale spiegelreflexcamera kon ik eindelijk eindeloos foto’s schieten. En leren kijken. Althans nog beter leren kijken. Als kunstenaar heb je al een andere blik op zaken, maar achter de camera ga je nog veel bewuster met je blikveld om. Vooral om ook uit het gewone het ongewone halen. Wat iedereen fotografeert stompt af, het moest het anders. Andere standpunten, ander licht, een andere focus.

Ik ben eigenlijk altijd aan het experimenteren, anders wordt het enorm saai. Daarom verleg ik constant mijn blikveld naar andere onderwerpen. Ga bijvoorbeeld experimenteren met selfies. Heerlijk om zelf te poseren en te balanceren met de camera, de zelfontspanner en ik, in een door mij zelf geregistreerde omgeving. En zo trek ik steeds meer mijn eigen pad.

Deze expositie is dan ook geen reeks van beelden met één onderwerp, maar een reeks waarnemingen van verschillende aard.

Foto’s digitaal bewerken deed ik altijd al. Niet met één druk op de knop, maar eindeloos met filters werken. Digitaal bijvijlen, daar geniet ik van.

De schilder in mij bleef echter om aandacht vragen. Vorig jaar won ik een prijs in het project “Toekomstdenken” van de provincies Overijssel en Drenthe. Daar was een gedeelde expositie met de andere prijswinnende kunstenaars aan verbonden. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en maakte een werk dat is opgebouwd uit een schilderij dat ik gefotografeerd heb en vervolgens digitaal gebruikt heb in een bestaande foto. Dit geheel is weer bewerkt en digitaal beschilderd. Vervolgens heb ik het af laten drukken.

Nu exposeer ik op deze prachtige locatie, het Museum Ton Schulten, in mijn eigen woonplaats naast mijn foto’s ook digitale schilderijen. In eerste instantie nam ik bestaande schilderijen en ging hiermee aan de slag. Dagen was ik bezig tot ik tevreden was met het resultaat. Op een gegeven moment ben ik ertoe overgegaan om bestaande foto’s digitaal te beschilderen op mijn grote digitale tekenmonitor. Dit gebeurt door met de drukgevoelige pen digitale penselen te besturen. Het ouderwetse ambacht, maar dan digitaal en met het oog op schoonheid.

Vandaar de titel: “Zalvende Pixels voor de Ziel”. In en na deze toch wel barre tijden een opkikker voor de menselijke geest.

Paul Eertman – Ootmarsum